[[{"content_id":92438,"content_number":0,"portal_id":100,"lang_id":"fa","content_title":"مختصری از زندگینامه امام حسن عسگری (ع)","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"مختصری از زندگینامه امام حسن عسگری (ع)\r\n\r\nامام عسکرى، یازدهمین پیشواى شیعیان، در سال 232 ه . ق چشم به جهان گشود. پدرش امام دهم، حضرت هادى(علیه السلام) و مادرش بانوى پارسا و شایسته، «حُدَیثه»،  که برخى، از او به نام «سوسن» یاد کرده اند. این بانوى گرامى، از زنان نیکو کار و داراى بینش اسلامى بود و در فضیلت او همین بس که پس از شهادت امام حسن عسکرى(علیه السلام) پناهگاه و نقطه اتّکاى شیعیان در آن مقطع زمانى بسیار بحرانى و پر اضطراب بود.\r\nاز آنجا که پیشواى یازدهم به دستور خلیفه عباسى در « سامرّاء»، در محله «عسکر» سکونت (اجبارى) داشت، به همین جهت «عسکرى» نامیده مى‏ شود.\r\nاز مشهورترین القاب دیگر حضرت، «نقى» و «زکى» (6) و کنیه‏ اش «ابو محمد» است. او 22 ساله بود که پدر ارجمندش به شهادت رسید. مدّت امامتش 6 سال و عمر شریفش 28 سال بود، در سال 260 ه به شهادت رسید و در خانه خود در سامرّاء در کنار مرقد پدرش به خاک سپرده شد.\r\nامام عسکرى (علیه السلام) در مدت کوتاه امامت خویش با سه نفر از خلفاى عباسى که هر یک از دیگرى ستمگرتر بودند، معاصر بود، این سه تن عبارتند از:\r\n1 - المعتزّ بالله (252 – 255(\r\n2 - المهتدى بالله (255 – 256(\r\n3 - المعتمد بالله (256 – 279(\r\nخلفاى عباسى که روز نخست به نام طرفدارى از علویان و به عنوان گرفتن انتقام آنان از بنى امیه قیام کردند، آنچه را که قبلاً به مردم وعده داده بودند، نادیده گرفته و مانند خلفاى بنى امیه و بلکه بدتر از آنان ستمگرى و خود کامگى را آغاز کردند.\r\n\r\nامام حسن عسگری (ع:\r\n“کسى که “پارسایى” خوى او، و “بخشندگى” طبیعت اوو “بردبارى” خصلت او باشد دوستانش بسیار شوند”. هشتم ربیع الاول سال ٢٦٠ هـ.ق، امام حسن عسکری علیه السلام پس از این که نماز صبح را خواندند، بر اثر زهری که هشت روز قبل معتمد به ایشان خورانده بود، به شهادت رسید..\r\n\r\nخبر شهادت امام در سراسر شهر سامرا پیچید و مردم به احترام او عزاداری کردند. به گفته مورخان، در روز شهادت امام علیه السلام، سامرا به صحرای قیامت تبدیل شده بود.\r\n\r\nاین حادثه در شرایطی روی داد که امام یازدهم افزون بر این که مانند پدران خود زمینه را برای غیبت آماده کرده بود، شب پیش از شهادتشان، دور از چشم مأموران خلیفه، نامه های بسیاری به شهرهای شیعه نشین فرستادند.\r\n\r\nبر اساس گفته شیخ صدوق، خود امام زمان علیه السلام با کنار زدن عمویش جعفر که قصد نمازگزاردن داشت، بر بدن پدر بزرگوارش نماز خواند.\r\nحکومت عباسی از مدت ها پیش بر اساس سخن رسول الله صلی الله علیه و آله و امامان معصوم علیهم السلام مبنی بر این که مهدی فرزند امام حسن عسکری علیه السلام است، امام یازدهم را زیر نظر داشت و مراقب بود تا فرزندی از ایشان نماند، ولی امام یازدهم با پنهان نگه داشتن خبر ولادت فرزندش این نقشه را باطل کرده بود.\r\n\r\nپس از شهادت امام علیه السلام کم کم خبر فرزندی به نام مهدی علیه السلام پخش شد و تلاش چند باره خلیفه عباسی برای یافتن امام مهدی علیه السلام به نتیجه نرسید.\r\nمسأله خلافت و امامت در اسلام، تنها بر اساس لیاقت و شایستگی افراد بوده و سن و سال هیچ تأثیری نداشته است. پیامبر اکرم صلی ‏الله‏ علیه ‏و‏ آله در سال سوم هجرت بعد از دعوت خویشان خود به اسلام، علی علیه‏السلام را که نوجوانی پیش نبود به خلافت و وصایت منصوب کرد .\r\nعثمان بن سعید، نائب اول امام علیه السلام بود و با آغاز غیبت ولی عصر علیه السلام نامه های حضرت را به شیعیان می رساند.\r\n\r\nاز همین زمان بود که شیعیان برای نخستین بار طعم غیبت را چشیدند. آغاز غیبت صغرا مصادف با آغاز امامت حضرت مهدی علیه السلام بود تا مردم آرام آرام با مفهوم تلخ و دردناک غیبت آشنا شده، بتوانند تا آن زمان که به اشتباه خود پی می‌برند و به وظایف خود در برابر امامان آگاه می‌شوند، همچنان دیندار بمانند.\r\nدر دوران غیبت صغرا چهار نایب خاص،امر وساطت میان امام علیه السلام و شیعیان را به عهده داشته و چنان‌که خواهیم دید، همه آنها معروف و سرشناس بوده‌اند.\r\n\r\nآنان احکام دین را از وجود اقدس امام زمان علیه السلام گرفته و در اختیار شیعیان می‌گذاشتند. سؤالات [کتبی و شفاهی] ایشان را به حضور امام زمان علیه السلام برده و سپس پاسخ را به شیعیان می‌رسانیدند و همچنین، وجوه شرعی شیعیان را با وکالتی، که از امام داشتند، می‌گرفتند [و به حضرت تحویل می‌دادند یا با اجازة ایشان مصرف می‌کردند] آنان جمعی بودند که امام حسن عسکری علیه السلام در زمان حیات خود عدالتشان را تأیید فرمود و همه را به عنوان امین امام زمان علیه السلام معرفی کرد و بعد از خود، ناظر املاک و متصدی کارهای خویش گردانید، و آنها را با نام و نسب به مردم معرفی نمود.\r\nاینها، همه دارای عقل، امانت، وثاقت، دِرایت، فهم و عظمت بودند.\r\n\r\nمسأله خلافت و امامت در اسلام، تنها بر اساس لیاقت و شایستگی افراد بوده و سن و سال هیچ تأثیری نداشته است.\r\n\r\nپیامبر اکرم صلی‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله در سال سوم هجرت بعد از دعوت خویشان خود به اسلام، علی علیه‏السلام را که نوجوانی پیش نبود به خلافت و وصایت منصوب کرد و به قوم خود دستور داد که از او اطاعت کنند.\r\n\r\nهمچنین در واقعه مباهله با نصارای نجران، آن حضرت امام حسن و امام حسین علیه‏السلام را در حالی که کودک بودند به همراه خویش برد.\r\n\r\nشیخ مفید در این‏ باره می‏نویسد: پیامبر همراه حسنین در حالی که طفل بودند با نصارا مباهله کرد. بعد از آن، این امر هیچگاه سابقه نداشت. این وقایع و شواهد بسیار دیگر تاریخی، دلایلی است که امامت حضرت ولی عصر علیه السلام را در سن کودکی تأیید می‏کند.","content_html":"

مختصری از زندگینامه امام حسن عسگری (ع)<\/p>\n\n

امام عسکرى، یازدهمین پیشواى شیعیان، در سال 232 ه . ق چشم به جهان گشود. پدرش امام دهم، حضرت هادى(علیه السلام) و مادرش بانوى پارسا و شایسته، «حُدَیثه»،  که برخى، از او به نام «سوسن» یاد کرده اند. این بانوى گرامى، از زنان نیکو کار و داراى بینش اسلامى بود و در فضیلت او همین بس که پس از شهادت امام حسن عسکرى(علیه السلام) پناهگاه و نقطه اتّکاى شیعیان در آن مقطع زمانى بسیار بحرانى و پر اضطراب بود.
\nاز آنجا که پیشواى یازدهم به دستور خلیفه عباسى در « سامرّاء»، در محله «عسکر» <\/span>سکونت (اجبارى) داشت، به همین جهت «عسکرى» نامیده مى‏ شود.
\nاز مشهورترین القاب دیگر حضرت، «نقى» و «زکى» (6) و کنیه‏ اش «ابو محمد» است. او 22 ساله بود که پدر ارجمندش به شهادت رسید. مدّت امامتش 6 سال و عمر شریفش 28 سال بود، در سال 260 ه به شهادت رسید و در خانه خود در سامرّاء در کنار مرقد پدرش به خاک سپرده شد.
\nامام عسکرى (علیه السلام) در مدت کوتاه امامت<\/a> خویش با سه نفر از خلفاى عباسى که هر یک از دیگرى ستمگرتر بودند، معاصر بود، این سه تن عبارتند از:
\n1 - <\/span>المعتزّ بالله (252 – 255(
\n2 - <\/span>المهتدى بالله (255 – 256(
\n3 - <\/span>المعتمد بالله (256 – 279(<\/span>
\nخلفاى عباسى که روز نخست به نام طرفدارى از علویان و به عنوان گرفتن انتقام آنان از بنى امیه قیام کردند، آنچه را که قبلاً به مردم وعده داده بودند، نادیده گرفته و مانند خلفاى بنى امیه و بلکه بدتر از آنان ستمگرى و خود کامگى را آغاز کردند.<\/p>\n\n

امام حسن عسگری (ع:
\n“<\/span>کسى که “پارسایى” خوى او، و “بخشندگى” طبیعت اوو “بردبارى” خصلت او باشد دوستانش بسیار شوند”.<\/span> هشتم ربیع الاول سال ٢٦٠ هـ.ق، امام حسن عسکری علیه السلام پس از این که نماز صبح را خواندند، بر اثر زهری که هشت روز قبل معتمد به ایشان خورانده بود، به شهادت رسید..<\/span><\/p>\n\n

خبر شهادت امام در سراسر شهر سامرا پیچید و مردم به احترام او عزاداری کردند. به گفته مورخان، در روز شهادت امام علیه السلام، سامرا به صحرای قیامت تبدیل شده بود.<\/span><\/p>\n\n

این حادثه در شرایطی روی داد که امام یازدهم افزون بر این که مانند پدران خود زمینه را برای غیبت آماده کرده بود، شب پیش از شهادتشان، دور از چشم مأموران خلیفه، نامه های بسیاری به شهرهای شیعه نشین فرستادند.<\/span><\/p>\n\n

بر اساس گفته شیخ صدوق، خود امام زمان علیه السلام با کنار زدن عمویش جعفر که قصد نمازگزاردن داشت، بر بدن پدر بزرگوارش نماز خواند.<\/span>
\nحکومت عباسی از مدت ها پیش بر اساس سخن رسول الله صلی الله علیه و آله و امامان معصوم علیهم السلام مبنی بر این که مهدی فرزند امام حسن عسکری علیه السلام است، امام یازدهم را زیر نظر داشت و مراقب بود تا فرزندی از ایشان نماند، ولی امام یازدهم با پنهان نگه داشتن خبر ولادت فرزندش این نقشه را باطل کرده بود.<\/span><\/p>\n\n

پس از شهادت امام علیه السلام کم کم خبر فرزندی به نام مهدی علیه السلام پخش شد و تلاش چند باره خلیفه عباسی برای یافتن امام مهدی علیه السلام به نتیجه نرسید.<\/span>
\nمسأله خلافت و امامت در اسلام، تنها بر اساس لیاقت و شایستگی افراد بوده و سن و سال هیچ تأثیری نداشته است. پیامبر اکرم صلی ‏الله‏ علیه ‏و‏ آله در سال سوم هجرت بعد از دعوت خویشان خود به اسلام، علی علیه‏السلام را که نوجوانی پیش نبود به خلافت و وصایت منصوب کرد .<\/span>
\nعثمان بن سعید، نائب اول امام علیه السلام بود و با آغاز غیبت ولی عصر علیه السلام نامه های حضرت را به شیعیان می رساند.<\/span><\/p>\n\n

از همین زمان بود که شیعیان برای نخستین بار طعم غیبت را چشیدند. آغاز غیبت صغرا مصادف با آغاز امامت حضرت مهدی علیه السلام بود تا مردم آرام آرام با مفهوم تلخ و دردناک غیبت آشنا شده، بتوانند تا آن زمان که به اشتباه خود پی می برند و به وظایف خود در برابر امامان آگاه می شوند، همچنان دیندار بمانند.<\/span>
\nدر دوران غیبت صغرا چهار نایب خاص،امر وساطت میان امام علیه السلام و شیعیان را به عهده داشته و چنان که خواهیم دید، همه آنها معروف و سرشناس بوده اند.<\/span><\/p>\n\n

آنان احکام دین را از وجود اقدس امام زمان علیه السلام گرفته و در اختیار شیعیان می گذاشتند. سؤالات [کتبی و شفاهی] ایشان را به حضور امام زمان علیه السلام برده و سپس پاسخ را به شیعیان می رسانیدند و همچنین، وجوه شرعی شیعیان را با وکالتی، که از امام داشتند، می گرفتند [و به حضرت تحویل می دادند یا با اجازة ایشان مصرف می کردند] آنان جمعی بودند که امام حسن عسکری علیه السلام در زمان حیات خود عدالتشان را تأیید فرمود و همه را به عنوان امین امام زمان علیه السلام معرفی کرد و بعد از خود، ناظر املاک و متصدی کارهای خویش گردانید، و آنها را با نام و نسب به مردم معرفی نمود.<\/span>
\nاینها، همه دارای عقل، امانت، وثاقت، دِرایت، فهم و عظمت بودند.<\/span>

\nمسأله خلافت و امامت در اسلام، تنها بر اساس لیاقت و شایستگی افراد بوده و سن و سال هیچ تأثیری نداشته است.<\/span><\/p>\n\n

پیامبر اکرم صلی‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله در سال سوم هجرت بعد از دعوت خویشان خود به اسلام، علی علیه‏السلام را که نوجوانی پیش نبود به خلافت و وصایت منصوب کرد و به قوم خود دستور داد که از او اطاعت کنند.<\/span><\/p>\n\n

همچنین در واقعه مباهله با نصارای نجران، آن حضرت امام حسن و امام حسین علیه‏السلام را در حالی که کودک بودند به همراه خویش برد.<\/span><\/p>\n\n

شیخ مفید در این‏ باره می‏نویسد: پیامبر همراه حسنین در حالی که طفل بودند با نصارا مباهله کرد. بعد از آن، این امر هیچگاه سابقه نداشت. این وقایع و شواهد بسیار دیگر تاریخی، دلایلی است که امامت حضرت ولی عصر علیه السلام را در سن کودکی تأیید می‏کند.<\/span><\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2017-11-26 09:00:56","content_date_event":"2017-11-26 09:00:56","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2017-11-26 09:03:04","content_date_register":"2017-11-26 09:03:04","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":1,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":355,"eid":0,"attach_title":"مختصری از زندگینامه امام حسن عسگری (ع)","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_150_59.webp","300":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_300_118.webp","400":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_400_157.webp","600":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_600_236.webp","900":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_900_354.webp","1200":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_1200_472.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":1255690824,"files":{"original":{"url":".\/file\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824.jpg","width":2843,"height":1119,"size":0}}}],"images":[{"id":264970,"file_media":1,"ext":"jpg","file_header":"image\/jpeg","original":".\/file\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824.jpg","sizes":{"150":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_150_59.webp","300":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_300_118.webp","400":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_400_157.webp","600":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_600_236.webp","900":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_900_354.webp","1200":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264970_1255690824_1200_472.webp"},"file_size":610694,"width":2843,"height":1119,"show_title":1,"title":"مختصری از زندگینامه امام حسن عسگری (ع)","priority":0},{"id":264971,"file_media":1,"ext":"jpg","file_header":"image\/jpeg","original":".\/file\/100\/attach\/201711\/264971_1882038886.jpg","sizes":{"150":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264971_1882038886_150_113.webp","300":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264971_1882038886_300_225.webp","400":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264971_1882038886_400_300.webp","600":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264971_1882038886_600_450.webp","900":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264971_1882038886_900_675.webp","1200":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264971_1882038886_1024_768.webp"},"file_size":88635,"width":1024,"height":768,"show_title":1,"title":"مختصری از زندگینامه امام حسن عسگری (ع)","priority":1},{"id":264972,"file_media":1,"ext":"jpg","file_header":"image\/jpeg","original":".\/file\/100\/attach\/201711\/264972_3378071484.jpg","sizes":{"150":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264972_3378071484_150_136.webp","300":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264972_3378071484_300_271.webp","400":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264972_3378071484_400_362.webp","600":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264972_3378071484_450_407.webp","900":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264972_3378071484_450_407.webp","1200":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264972_3378071484_450_407.webp"},"file_size":52136,"width":450,"height":407,"show_title":1,"title":"مختصری از زندگینامه امام حسن عسگری (ع)","priority":2},{"id":264973,"file_media":1,"ext":"jpeg","file_header":"image\/jpeg","original":".\/file\/100\/attach\/201711\/264973_2727018952.jpeg","sizes":{"150":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264973_2727018952_150_120.webp","300":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264973_2727018952_300_240.webp","400":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264973_2727018952_400_320.webp","600":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264973_2727018952_500_400.webp","900":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264973_2727018952_500_400.webp","1200":".\/cache\/100\/attach\/201711\/264973_2727018952_500_400.webp"},"file_size":32503,"width":500,"height":400,"show_title":1,"title":"مختصری از زندگینامه امام حسن عسگری (ع)","priority":3}]}]]